drewniane domy
Pozycjonowanie Łódź

Zioła na przemianę materii

 

Ogólnoustrojowe zaburzenia przemiany wielu pod stawowych substancji, np. związków cukrowych, tłuszczowych, białkowych i innych, mogą mieć charakter wrodzony i tym samym w licznych przypadkach dziedziczny lub też mogą być spowodowane mało racjonalnym i zbyt obfitym, jednostronnym żywieniem.
Wiele osób dorosłych, a nawet młodzieży, ma nadwagę, która może stopniowo zwiększać się i stać przyczyną ujemnych objawów, trwających nawet wiele lat. Schorzenia przemiany materii są trudne do leczenia, wymagają ze strony chorego silnej woli, wytrwałości i skrupulatnego przestrzegania zaleceń lekarza.
Istotne znaczenie ma odpowiednie odżywianie, bogate w warzywa i owoce, a ubogie w tłuszcze i cukier, wspomagające pracę wątroby wskutek zawartości czynników lipotropowych, np. fitosterali, lecytyn, choliny, inozytu, witaminy E.

Zioła mają tu ważne znaczenie pomocnicze. Szczególnie odnosi się to do przypraw ziołowych w postaci mieszanek lub pojedynczych składników, jeżeli są stosowane regularnie i obficie do posiłków. Także niektóre inne rośliny lecznicze wywierają korzystny wpływ na różne metaboliczne przemiany zachodzące w organizmie człowieka, wobec czego ich stosowanie jest w pełni uzasadnione.

Cukrzyca

Cukrzyca jest to najczęściej genetycznie uwarunkowany zespół zaburzeń przemiany cukrowej, spowodowany względnym lub bezwzględnym niedoborem insuliny. Charakteryzuje się podwyższeniem poziomu cukru we .krwi i towarzyszącymi zaburzeniami przemiany tłuszczowo-białkowej. Cukrzyca jest dziedziczna lub wtórna. Jest chorobą społeczną. Nie leczona może spowodować powikłania czynności wielu narządów i utratę życia. Leczenie cukrzycy jest złożone i obejmuje stosowame .odpowiedniej diety, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych.
Zioła mają małe zastosowanie w leczeniu cukrzycy, a w lżejszych i początkowych przypadkach działają tylko uzupełniająco. W ciężkich przypadkach stosuje się insulinę i odpowiednią dietę.
Pomocne okazać się mogą zalecenia praktyczne:
Rp.
Liść borówki czarnej (Fol. MyrtiUi) 150,0
Kwiat rumianku (Anth. Chamomillae) 100,0
Strąki fasoli (Peric. Phaseoli) 50,0
Ziele rutwicy (Ho. Galegae) 50,0
Kłącze perzu (Rhiz. Agropyri) 50,0
Korzeń mniszka (Rad. Taraxaci) 50,0
Liść szałwi (Fol. Salviae) 50,0
Ziele dziurawca (Hb. Hyperici) 50,0
Znamię kukurydzy (Stigma Maydis) 50,0
Kwiat jasnoty białej (FIor. Lamii albi) 20,0
Zioła zmieszać, wsypać łyżeczkę na szklankę wrzątku, naparzać pod przykryciem 1/2 godz., przecedzić; pić gorące po jedzeniu 2—3 razy dzieinnie. Nie słodzić.
Zalecenia praktyczne:
1. Dieta cukrzycowa musi być stosowana wg zaleceń lekarza diabetologa, bez tłuszczów.
2. Nie pić alkoholu, nie palić papierosów.
3. Nie używać cukru, zastąpić go słodzikiem (sacharyną), likwidować otyłość.
4. Jeść surową rzeżuchę 2 razy dziennie po 1/2 łyżeczki na chleb.
5. Unikać skaleczeń, przeziębień, infekcji, gdyż jest trudne gojenie.
6. Pić sok z czarnej porzeczki z przegotowaną letnią wodą (szklankę dziennie).
7. Jeść często surową tartą marchew lub pić z niej sok (1/2 szklanki 2 razy dziennie).
8. Nosić zawsze przy sobie legitymację cukrzyka i kostkę cukru.
9. Stosować mieszankę ziołową Diabetosan, wg przepisu podanego na opakowaniu.

Nadczynnosć tarczycy

Nadczynnosć tarczycy jest chorobą wywołaną nadmiarem hormonów tarczycy — tyroksyny. Występuje w dwóch postaciach — z rozlanym powiększeniem tarczycy lub z nadczynnym guzkiem tarczycy. Dość często spotykana jest u kobiet w średnim wieku, rzadziej u mężczyzn i dzieci. Wywiera ujemny wpływ na wiele narządów i tkanek, szczególnie na ośrodkowy układ nerwowy, krążenia, skórę i oczy. Leczenie jest farmakologiczne, chirurgiczne i izotopowe. Leki przeciwtarczycowe stosuje się w łagodnych postaciach nadczynności tarczycy i przy niedużym jej powiększeniu. Po uzyskaniu poprawy należy zmniejszyć dawkowanie. Leczenie chorych z dużym wolem jest najczęściej operacyjne. Stosowamie leków musi być pod kontrolą lekarza, nie można leczyć się samemu, gdyż skutki mogą być nieodwracalne.
Zioła i zalecenia mają tylko znaozemie pomocnicze.
Rp.
Morszczyn (Fucus) 100,0
Ziele przełącznika leśnego (Hb. Veromcae) 100,0
Ziele krwawnika (Hb. Millefolii) 50,0
Ziele rdestu ptasiego (Hb. Polygoni avic.) 50,0
Kłącze perzu (Rhiz. Agropyri) 50,0
Kwiat rumianku (Anth. Chamomillae) 50,0
Liść maliny (Fol. Rubi idaei) 50,0
Ziele nostrzyka (Hb. Meliloti) 50,0
Zioła zmieszać, wsypać łyżeczkę na szklankę wrzątku, naparzać pod przykryciem 1/2 gcdz., przecedzić; pić gorące 3 razy dziennie po jedzeniu.
Zalecenia praktyczne:
1. Nie jeść kapusty kiszonej, gotowanej, gdyż może spowodować powstanie wola.
2. Jeść dużo jarzyn, szczególnie marchwi i jabłek,
3. Pokarmy solić solą jodowaną (kamienną) nie oczyszczaną.
4. Poddać się operacji, gdy zadecyduje lekarz.
5. Jesienią przebywać nad morzem (przechadzki nad brzegiem w czasie sztormów).
6. Nosić korale z bursztynów nie szlifowanych.
7. Okładać gardło przytulią żółtą i płukać, nie pić wywaru.
8. Używać dużo witamin w surówkach, szczególnie witam|iny Bi.
9. Unikać ciężkich prac i przemęczeń. Nie jeść przed snem.

Otyłość

Otyłość jest zaburzeniem przemiany materii, powodującym nadmierny wzrost ciężaru ciała, wskutek gromadzenia się tłuszczu w organizmie. Otyłość może pojawiać się w każdym okresie życia. Duże znaczenie w powstawaniu otyłości przypisuje się przekarmianiu we wczfesnym dzieciństwie i później, natomiast o wiele rzadziej zaburzeniom, które sprzyjają zwiększeniu zawartości tłuszczu w organizmie. Następstwami otyłości mogą być: cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, zawały, żylaki, choroby stawów. Leczenie otyłości jest długotrwałe i polega na stosowaniu odpowiedniej diety. Leczenie farmakologiczne ma mniejsze znaczenie.
Zioła też są pomocne w leczendiu, ponieważ regulują przemianę maiterii, ułatwiają wydalanie zbędnych i szkodliwych związków z moczem i kałem, pomagają organizmowi w prawidłowym wykorzystaniu związków cukrowych, również skrobi.
Rp.
Morszczyn (Fucus) 100,0
Ziele skrzypu (Hb. Eąuiseti) 50,0
Ziele dziurawca (Hb. Hyperici) 50,0
Ziele krwawnika (Hb. Millefolii) 50,0
Kwiat rumianku (Anth. Chamomillae) 50,0
Korzeń mniszka (Rad. Tarazaci) 50,0
Kłącze perzu (Rhiz. Agropyri) 50,0
Liść melisy (Fol. Melissae) 50,0
Zioła zmieszać, wsypać łyżeczkę na szklankę wrzątku, naparzać pod przykryciem 1/2 godz., przecedzić; pić 2 razy dziennie po jedzeniu.
Zalecenia praktyczne:
1. Jeść mało potraw macanych, pieczywa, ziemniaków, cukru, czekolady, sosów.
2. Spożywać kolacje dość wcześnie i nieobfite.
3. Jeść mięso chude, gotowane, unikać tłustych zup, pac na czczo kawę zbożową.
4. Jeść 4—5 razy dziennie pokarmy o wartości 300—350 kalorii, nigdy do syta.
5. "Być pod kontrolą lekarza dietetyka, otyłości nie lekceważyć.
6. Nie stosować samemu żadnych cudownych diet, często zawodzą i szkodzą.
7. Dieta powinna być ubogokalorycizna z dużą ilością białka, jarzyn, a małą tłuszczów.
8. Zwalczać i usuwać zaparcia (patrz Obstrukcje).
9. Odchudzać się powoli i długo, bowiem szybkie odchudzanie szkodzi zdrowiu.
10. Chodzić na codzienne wieczorne przechadzki, zażywać dużo ruchu, po powrocie nie jeść.
11. Nie przekarmiać dzieci, nie wolno im zasypiać z cukierkiem w ustach.
12. Przyjmować napar z ziół Noi-mosan w przypadku uporczywych zaparć (wg przepisu na opakowaniu). Można stosować też Normogram (łyżeczkę granulatu rano na czczo i wieczorem przed snem popić 1/2 szklanki płynu); Nonnanol (łyżeczkę granulatu 2—3 razy dziennie w trakcie posiłku).

Skaza moczanowa, czyli Dna

Przyczyną choroby są zaburzenia przemiany związków purynowych, w wyniku których w ustroju wzrasta ilość kwasu moczowego. Wytwarzanie tego związku przekracza możliwości usuwania go przez nerki, co powoduje zwiększenie jego zawartości we krwi i płynach ustrojowych. Objawy zależą od odczynu tkanek na wytrącanie się z nich kryształków soli kwasu moczowego i ujawniają się w postaci ostrych napadów zapalenia stawów, przewlekłej artropatii, guzów dnawych i nefropatii. Niekiedy skaza moczanowa może być następstwem ostrej lub przewlekłej niewydolności nerek, nadciśnienia tętniczego, kwasicy cukrzycowej i moczówki prostej, opornej na wazopresynę.
Do ważnych środków leczniczych dny należą przetwory zimowitu jesiennego. Jego nasiona i bulwy zawierają alkaloid kolchicynę, która tłumi odczyn zapalny. Nie wpływa na przemianę puryn ani na wydalanie kwasu moczowego przez nerki. W dużej ilości działa trująco. Stosowanie tabletek i ich dawkowanie powinno odbywać się pod kontrolą lekarza.
Rp.
Ziele nawłoci (Hb. Solidaginis) 100,0
Ziele skrzypu (Hb. Equiseti) 100,0
Liść mącznicy (Fol. Uvae ursi) 50,0
Liść poziomki (Fol. Fragariae) 50,0
Liść brzozy (Fol. Betulae) 50,0
Ziele połonicznika (Hb. Herniariae) 50,0
Kwiat rumianku (Anth. Chamomillae) 50,0
Zioła zmieszać, wsypać łyżeczkę na szklankę wrzątku, naparzać pod przykryciem 20—30 min, przecedzić; pić gorące 2 razy dziennie po jedzeniu.
Zalecenia praktyczne:
1. Unikać twardej i chlorowanej wody — zawsze przegotowywać.
2. Spożywać pokarmy ciepłe, łatwo strawne, gotowane.
3. Jeść często tartą marchew z jabłkiem i natkę pietruszki (sałata).
4. Nie jeść tłuszczów zwierzęcych, tłustych mięs, wątróbek, nerek, móżdżku.
5. Unikać alkoholu i zmniejszyć palenie papierosów.
6. Przyjmować 2 razy dziennie po 15—20 kropli nalewki propolisowej na 1/2 łyżeczki cukru.

Wychudzenie

Jest to niedobór masy ciała w stosunku do wagi właściwej. Jeżeli wynosi on 10—15% masy należnej, to mówi się o wychudzeniu. Niedobór powyżej 15% określa się jako wyniszczenie. Przyczyny wychudzenia są różne, może to być: bezwzględny niedobór pożywienia w stosunku do potrzeb organizmu, zwiększone i nie pokryte zapotrzebowanie kaloryczne w okresie wzrostu, choroby wyniszczające (gruźlica, pasożyty, tarczyca, nowotwory złośliwe), zaburzenia trawienne i złe wchłanianie, niemożność wykorzystania substancji odżywczych przez organizm.
Leczenie wychudzenia polega na usunięciu j ego przyczyn i stosowaniu odpowiedniego odżywiania, w którym powinno być więcej kalorii i pełnowartościowego białka, witamin i składników mineralnych.
Zioła działają pomocniczo jako goryczki, poprawiające apetyt i trawienie.
Rp.
Kwiat lipy (Infl. Tiliae) 100,0
Ziele dziurawca (Hb. Hyperici) 100,0
Korzeń mniszka (Rad. Tara-raa) 50,0
Liść pokrzywy (Fol. Urticae) 50,0
Ziele krwawnika (Hb. Millefolii) 50,0
Ziele drapacza lek. (Hb. Cnici bened.) 50,0
Ziele tysięcznika (Hb. Centaurii) 20,0
Kłącze tataraku (Rhiz. Calami) 20,0
Zioła zmieszać, wsypać łyżeczkę na szklankę wrzątku, przykryć, parzyć na czajniku 30 min, po godz. przecedzić; pić gorące 1/2 godz. przed jedzeniem 2—3 razy dziennie.
Zalecenia praktyczne:
1. Usunąć przyczynę chudnięcia, zlikwidować biegunki.
2. Spożywać pokarmy łatwo strawne, gotowane, pożywne, mączne, słodzone, kakao, mleko.
3. Jeść dużo surówek owocowych i jarzynowych, pomidory z cukrem w lecie.
4. Pić raz dziennie łyżkę siemienia zagotowanego w szklance mleka przez 5—6 minut, odstawić na godzinę i zjeść z chlebem na noc.
5. Nie palić papierosów (wyniszczają) i nie pić alkoholu.
6. Jeść co drugi dzień łyżeczkę miodu z 40—50 g orzechów łuskanych.
7. Jeść raz dziennie otręby pszenne (łyżkę stołową otrąb zalać szklanką wody, wymieszać, po odstaniu zlać wodę, a otręby mokre zjeść przed posiłkiem).
8. Jeść i pić często żurek z otrąb pszennych i barszcz z czerwonego buraka.
9. Pić raz dziennie przez 5 dni po szklance fermentowanych drożdży, przerwać na 10 dni, powtórzyć.